Jezus.pl

My, ludzie, jesteśmy jedynymi istotami ziemskimi, które pytają o sens.

Interesują nas trzy kwestie:
Skąd pochodzę?
Po co żyję?
Dokąd zmierzam?

Co Jezus miał na myśli mówiąc: „Zaprawdę powiadam wam: Wszystkie grzechy będą odpuszczone synom ludzkim, nawet bluźnierstwa, ilekroć by je wypowiedzieli. Kto by jednak zbluźnił przeciwko Duchowi Świętemu, nie dostąpi odpuszczenia na wieki, ale będzie winien grzechu wiekuistego" (Mar. 3:28-29) oraz „Każdemu, kto powie słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone; lecz kto by bluźnił przeciwko Duchowi Świętemu, temu nie będzie odpuszczone" (Łuk. 12:10)?

Pytanie to należy do tej samej kategorii, co: „Czy można być w związku małżeńskim, ale nigdy nie spotykać się ze swoim mężem lub żoną?".

W sensie formalnym, oczywiście tak. Jedyną oznaką małżeństwa jest wówczas dokument (akt małżeństwa) oraz obrączki, które małżonkowie być może noszą na palcach. W świetle prawa są małżeństwem. 

Wyobraź sobie, że cierpisz na straszną chorobę. Mając nadzieję na poprawę, wypijasz z małej butelki jakiś różowy płyn, wierząc, że to lekarstwo. Okazuje się jednak, że to była trucizna. Z pewnością doprowadziłoby to do tragedii.

Szczerość bywa pomocna, ale ważniejsze od szczerości, z jaką w coś wierzymy, jest to, czy jest to prawdą.

Coś jest nie tak z naszym światem. Tak często widzimy obrazy wojen, trzęsień ziemi i klęsk głodu. Przelano już tyle krwi i popłynęło tyle łez. Jest tak wiele przemocy, niesprawiedliwości, samotności, egoizmu i rozpaczy. Choroby i śmierć przychodzą – jak nieproszeni goście – aby zniszczyć nasze poczucie bezpieczeństwa i zostawić nas z wieloma pytaniami. Jesteśmy już zmęczeni fałszywą nadzieją oferowaną przez polityków, lekarzy, szefów. Życie wydaje się być nie fair. Większość z nas ma świadomość istnienia Boga, ale dlaczego – zastanawiamy się – nie usunie On tych wszystkich problemów?