Jezus.pl

Czy otworzyłeś Jezusowi Chrystusowi drzwi swego serca i duszy? Czy całkowicie poddałeś Mu swoje życie? Jeśli tak, stałeś się chrześcijaninem. Lecz stać się chrześcijaninem to jedno, a być nim – to zupełnie co innego.

Zachęcamy do lektury rozważania poświęconego podstawowym przywilejom i obowiązkom chrześcijanina.

Autor: John Stott

Uczyniłeś bardzo prosty, ale zasadniczy krok: zaprosiłeś Chrystusa jako Zbawiciela i Pana. I właśnie wtedy Bóg dokonał wielkiego cudu. Dał ci nowe życie. Narodziłeś się na nowo. Stałeś się członkiem rodziny Bożej. Stałeś się dzieckiem Bożym. Może nie byłeś świadomy tej wielkiej zmiany, tak jak nie byłeś świadomy tego, co się działo w czasie twoich fizycznych narodzin. Mimo to jednak, podobnie jak wtedy stałeś się nową, niezależną osobowością, tak po nowym narodzeniu stałeś się nowym stworzeniem w Chrystusie.

Ale (może przychodzi ci do głowy takie pytanie) czyż Bóg nie jest Ojcem wszystkich ludzi? Czyż wszyscy ludzie nie są dziećmi Bożymi? Nie! Biblia wyraźnie odróżnia ogólne ojcostwo Boga obejmujące wszystkich ludzi, od ojcostwa obejmującego tylko tych, którzy zostali przez Niego odrodzeni w Chrystusie. Jest On Stwórcą wszystkich, ale Ojcem jest tylko tych, którzy zaufali Jezusowi Chrystusowi jako swemu Zbawicielowi. Apostoł Jan wyjaśnia to w prologu swojej Ewangelii: „Do swej własności przyszedł, ale swoi go nie przyjęli. Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię jego, którzy narodzili się (...) z Boga " (Jan 1,11-13).

Trzy występujące w tym tekście zwroty, zaczynające się zaimkiem osobowym „którzy", określają tych samych ludzi. Dziećmi Bożymi są ci, którzy narodzili się z Boga; a narodzonymi z Boga są ci, którzy przyjęli do swego życia Chrystusa i wierzą w Jego imię.

Jeżeli więc chcemy dowiedzieć się, czym – według Biblii – jest bycie chrześcijaninem, musimy zastanowić się nad przywilejami i obowiązkami dziecka Bożego.