Jezus.pl

Zapowiedzi przyjścia Mesjasza

Dalej, nie ma naszego zbawienia bez zapowiedzi dotyczących Mesjasza. Można by zapytać: A po co w ogóle nam obietnice przyjścia Mesjasza? Odpowiedź jest prosta: Trzeba było wytłumaczyć ludzkości, w jaki sposób Bóg zamierza zbawić grzeszników, aby byli gotowi na przyjęcie i pojęcie tego, co Bóg czyni przez Chrystusa i jak w związku z tym powinni na to odpowiedzieć. Gdyby Chrystus umarł na krzyżu, a my nie mielibyśmy pojęcia, co to wydarzenie oznacza; jakie wypływają z niego skutki; co mamy czynić – to krzyż niczego by nie zmienił. Chrystus by umarł, ale nikt by nie mógł uwierzyć. A bez wiary Bogu się podobać nie można.

Dlatego Bóg tak to zaplanował, że przed przyjściem Chrystusa wskazał·–·poprzez różne wydarzenia·–·znaczenie, jakie wcielenie Drugiej Osoby Trójcy i dokonane przez nią odkupienie będzie miało dla świata. Możemy wymienić ich bardzo dużo. Wskaże tylko te najważniejsze:

Przejście przez Morze Czerwone

Ratunek i odkupienie Bożego ludu; wyzwolenie z niewoli. Prze cały Stary Testament to najważniejsze działanie Boże, do którego odnoszą się autorzy Psalmów jako wielkiego Bożego cudu; dowodu Bożej miłości o Izraela. Wiemy, że to obraz ratunku grzeszników w Chrystusie. Znów: jeśli to nie było realne, to nie jest realne również i to wybawienie, które jest w Chrystusie. Jeśli Bóg nie ratuje realnie Żydów od Egipcjan, to na jakiej podstawie mielibyśmy uważać, że zrobił coś wymiernego z naszym grzechem na krzyżu?

Pascha

Uczta baranka, którego krew uchroniła Izraelitów od anioła śmierci. Do Paschy odniósł się Chrystus w czasie ostatniej wieczerzy. To On jest tym jedynym barankiem, który chroni od gniewu Bożego tych, którzy·się w Nim·schronili – są pomazani Jego krwią.

Nadanie Prawa na górze Synaj

Prawo tłumaczyło, czym jest świętość i dobro. Prawo prowadziło do Chrystusa. Chrystus wypełnił je swoim życiem. Spełnienie·przez Chrystusa·Prawa Bożego zapewnia nas o tym, że Jego ofiara podobała się Bogu i została przyjęta. A to oznacza, że prawdziwie nie gniewa się na nas – którym dał wiarę, za których umarł i których okrył płaszczem swojej sprawiedliwości.

Zajęcie Ziemi Obiecanej

Teolodzy obecnie porównują historię Kościoła do wejścia do Ziemi Obiecanej, ze względu na mesjanistyczne zapowiedzi w Księdze Izajasza, które pokazują, że wprowadza On swój Lud (a chodzić tutaj może tylko o Kościół) do Nowej Ziemi Obiecanej. Bez względu na szczegóły, faktem jest, że Chrystus obiecał nam, że „dana Mu jest wszelka moc na niebie i ziemi” – jest Doskonałym Królem, który prowadzi nas, byśmy „szli, czyniąc uczniami wszystkie narody”. Jeśli Bóg nie wprowadził Swojego Ludu do Kaananu, cóż znaczą obietnice Chrystusa?

Podobne znaczenie mają obietnice dane Dawidowi, obietnice mówiące, że jego potomek będzie doskonałym władcą. Wiemy, że Salomon nim nie był, i nikt inny z jego potomków nie mógł nim być, oprócz Chrystusa.

W końcu jest także służba i przesłanie proroków Starego Testamentu. To ich proroctwa wprowadzają nas w nowy okres, okres zesłania Ducha; panowania Mesjasza; Nowego Ludu i Nowego Przymierza.

Uff… długa ta zbawiająca historia. Bardzo długa jak na jeden artykuł. A to jeszcze nie koniec! To dopiero połowa – omówiliśmy te wszystkie wydarzenia w historii, które wskazują na krzyż i poprzedzają go – a przecież krzyż nie jest końcem historii Bożego działania dla ludzkości! Przeciwnie! To dopiero początek!

Zanim naszkicuję te wszystkie wydarzenia, które wskazują na krzyż, następując po nim – jedna uwaga: jakże wspaniałe bogactwo jest w tej historii! Drogi bracie i siostro – czy to wszystko, o czym napisałem, sprawia w Tobie chęć wywyższenia Boga za te wszystkie wydarzenia, którymi naznaczył naszą historię, aby pokazać, że jest Bogiem żywym, Bogiem historii – który działał i działa; który jest w stanie i chce zmienić również Twoje życie – i to realnie; wymiernie? W sposób, który zaobserwujesz w sobie – w zmianie twojego nastawienia do życia i Niego samego; w twoim życiu – w zmianie twojego otoczenia – przeniesienia Cię ze świata do Jego ciała·– Kościoła; obdarowania Cię nowymi więziami i nowym sposobem życia. W końcu – w sposób, który sięga poza zasłonę tego, co możemy poznać – w rzeczywistość duchowej walki, aniołów i demonów, w której stoi po twojej stronie; i w końcu poza śmierć – tę prawdziwą, obecną w naszym życiu granicę, która jest dla nas – z punktu widzenia naszego doświadczenia – wielką niepoznawalną granicą istnienia.