Jezus.pl

Co on o mnie myśli? – oto jest pytanie zadawane nie tylko przez dziewczynę zainteresowaną konkretnym chłopakiem, ale także nurtujące ludzi w wielu innych okolicznościach i sytuacjach.

Zazwyczaj nie jest nam obojętne to, co ludzie o nas myślą. Pytamy, słuchamy, reagujemy, odpieramy ataki, wyjaśniamy, dziękujemy za miłe słowa. Obchodzi nas nawet to, co myślą o nas nasi przeciwnicy.

Autor: Marian Biernacki

Jednakże to pytanie zdaje się być szczególnie ważne, gdy mamy na uwadze kogoś, kogo kochamy i szanujemy. Opinię takiego człowieka wysłuchujemy z drżeniem serca, bo często oznacza ona nasze dalsze "być, albo nie być". Jesteśmy w stanie znieść każdą krytykę ludzi nam nieżyczliwych lub obojętnych, byle tylko on miał o nas dobre zdanie. Już sama świadomość tego podtrzymuje nas na duchu i pozwala nam przetrwać trudne chwile.

Mało kto może latami cieszyć się niezmiennie dobrą opinią w swoim środowisku. Ludzie są bowiem zazdrośni, podejrzliwi, skorumpowani, samolubni itp., co wcześniej czy później oznacza jakiś konflikt interesów i atak z ich strony.

Tym bardziej prawdziwy chrześcijanin, choćby nie wiem jak starał się prowadzić ciche i spokojne życie we wszelkiej pobożności i uczciwości,· jest narażony na rozmaite pomówienia i złośliwą krytykę. Bierze się to po prostu z nieuświadomionej często, ale przez to wcale nie mniej realnej, nienawiści świata do uczniów Jezusa. Żaden prawdziwy syn światłości nie może liczyć na stałą przychylność w gronie synów ciemności. Faktycznie, jeśli chodzi w Duchu Świętym, wcale na nią nie liczy, a już na pewno nie jest od niej uzależniony w swoim działaniu.